Lise çağlarına kadar hayal gücüm o kadar kuvvetli ve keyiflliydi ki, rüyalarımda hatta rüya ile gerçek yaşam arasında bile uçabiliyordum. Uçmak için beynime sinyal gönderiyor, müthiş uçma hissi ile ayaklarımı yerden kesiyor, oradan oraya istediğim her yere uçuyordum. Herşeye yukarıdan bakıyor, gülümsüyor, mutlu oluyordum. Bir çeşit süpermen’dim aslında ben, kötülerle savaşmayan sadece uçmaktan zevk alan bir çocuktum. İşte belki de bu yüzden ilkokul’da çizdiğim kuş amblemimi logo olarak LeoTheMaster‘da kullanıyorum.
Mutlu bir çocukluk geçirdim, daha doğrusu çocukluğun nasıl bir şey olduğunu anlayamadan akıp gitti seneler. Yaramaz ama akıllı kardeşim, babasız büyüyen babam, çalışmak zorunda olan annem, dolayısıyla bize sevgisi ile bakan babaannem… Hayallerde uçan Levent artık hayallerde değil gerçek hayatta uçuyor istediği yere. Uçmayı öğrenene kadarmış meğer hayaller…
İşte kan bağı olan uçuş ekibim:
Sevgili kardeşim Koray: Senin gibi bir kardeşim olduğu için gurur duyuyorum. Çok uğraştın en sonunda başardın, istediğin işin, eşin ve oğlun var değerini bil hayatın. Uçabiliyorsun sen. Demir’le seni gördükçe daha da gurur duyuyorum senle, hayatın için uğraştığın o küçük şeyler vardı ya, işte onların daha büyüğü ile uğraşacaksın artık, Demir uçmayı öğrenene kadar…
Sevgili babam Necdet: Bulamadığın baba sevgisini bize fazlasıyla 🙂 tattırdın, hala yanımda olman inanılmaz bir mutluluk. Bana ve kardeşime yaptığın babalık hizmeti karşılığında sana 2 tane erkek torun makbuzu kesiyoruz. Bize sen uçmayı öğrettin, onlara da uçmanın nasıl bir şey olduğunu anlat babacığım…
Sevgili annem Ayşe: Senin kadar çalışkan bir anne yoktur Dünya’da. Neler gördün geçirdin hayatta, her düştüğümde sardın kanadımı, tekrar uçmam için umut verdin, hep aşağıdan baktın düşerse tutarım belki diye…
Sevgili babaannem Ayşe: Uçmayı hayal ettiren ve karşılıksız sevgisini veren meleğimsin sen benim. Cennette zaten uçabiliyorsun o beyaz kanatlarınla…
Sevgili Yeğenim Demir: Yüksek oktanlı süt emmeye devam ediyor. İleride bizden çok daha hızlı uçmak için…
ve Sevgili oğlum Can: Hayatımdaki en değerli varlıksın sen, sen benim lisedeki halimsin. Hayallerde uçan ve gerçek hayatta uçmak isteyen gençsin. Sakın korkma o boşluktan bıraktığın an kendini zaten uçacaksın. Azim ve dikkatle yapacaksın bunu inan. Biz yaptık, sende yapacak, hatta Demir’e anlatacaksın. Sakın yılma oğlum, unutma biz seninleyiz…
