Bastonla Machu Picchu

Her şey soğuk ve karlı bir kış günü sabahında başladı. Üniversitenin ilk sınıfında okuyordum. İlk derse yetişmek için koşturuyordum. Birden bire önüme çıkan kişiyi fark edememiştim. Ona çarptım ve çantasındaki tüm diskleri yere savurdum. ‘Disk’ diyorum ama ilk kez bu kavramla çarpışmıştım. 5,25 inç boyutundaki bu yassı nesneler yere saçılmıştı. Benimde ders notlarım ve defterlerim yerlerdeydi. Çarpıştığım kişinin fizik bölümünde asistan olduğunu ve diskleri laboratuara götürdüğünü öğrenmiştim. Eşyaları topladık ve özür dileyerek derse yetiştim. Klasik fizik dersi başlamıştı. Defterimin arasına giren diski görünce, ders ile olan ilgim kesilmişti ve iki saat boyunca o diski incelemiştim. Aslında çarptığım asistanın disklerinin içindeki 0 ve 1’lerdi yerlere saçılan. Başka bir değişle “var” ya da “yok” lar.

Ders bittiğinde ilk yaptığım iş, asistanı bulup diski vermek oldu. Sonradan dostum olacak asistan, “gel bakalım bozulmuş mu?” disk diyerek beni yeni kurulan bilgisayar laboratuarına sokmuştu. Commadore 64 ve Basic bilgimin çöktüğü andı, disk okuyabilen DEC PC’leri gördüğümde. İşletim sistemleriyle tanıştım. Hatta ilk kez ODTÜ’de kullanılan ULTRIX’ in işletim sistemine merhaba demiştim artık!

Artık tüm günüm hatta gecelerim laboratuarda geçiyor, atomlarla, enerji ve kuantumla değil, son model bilgisayar, sunucu ve işletim sistemleriyle ilgileniyordum. Not alacak deftere gereksinim yoktu. Sadece sınavlara giriyordum. İlk sınıfı 3 kez tekrarlamış, atılma aşamasına gelmiştim. Danışmanla asansörde karşılaşmamızı dün gibi hatırlıyorum. Bana söylediği şu söz ise hayatımı değiştirdi. “Levent daha mezun olmadın mı?” Öğrenim gördüğüm bölüm Türkiye’nin en zor bölümü olarak bilenen, çok az kişinin mezun olduğu bir bölümdü. Ya ÖDTÜ’ den atılıp, yeni bilişim teknolojisine “bye” diyecek ya da “azimle” çalışıp zoru başaracaktım.

Zoru başarmak zor olacaktı. Uykusuz geceler, beyin patlatmalar, binlerce sayfa kitap ve formüller… O yıllardan gelen uyku ve çalışma alışkanlığı hala devam ediyor. Bu yazıyı sabaha karşı yazıyorum. İlham bana nedense geç saatlerde uğruyor! Zoru başardım. ODTÜ Fizik mezunu oldum. Danışmanınla her karşılaştığımızda bana aynı sözleri söylese de mezun oldum. Sıradan mezunlar iş bulamazken, ben daha üçüncü sınıfta çalışmaya başlamıştım. Bilgisayar bilgimin yanında İngilizce ile yola koyuldum. İş yaşamına çok genç başlamam ve çalışma hırsım bazen negatif bir etki yaratsa da, genelde beni hedefe ulaştıran etkiler olmuştur.

Her insanın hedefi vardır. Hedefi de olmalıdır. Benim hedefim, Dünya çapında çalışan bir şirketin sahibi olmak. Bu hedefime çok uzak olduğumu hissetsem de, o hedefe ulaşmak için elimden geleni yapıyorum. Hedefe ulaşmak aslında rastlantıların elinde! Asistanın 0 ve 1 verilerini tutan disk, danışmanımın sözleri ve azimle başarma kararım. Nedense hep üçleme yapıyorum anlatırken!

İşletim sistemleri, programcılık, MRP, ERP, veri tabanı, web, tasarım derken bir anda kendimi sosyal ağların içinde buldum. Blog yazmaya başladım. Pek çok web sitesi açtım ve Dünya’nın her yerinde arkadaşlar edinmeye başladım. Blog beni, köşe yazarlığına taşıdı. Kim bilir gelecekte nerelerde olacak düşüncelerimi anlatma çabam!

Milyarlarca insan ve milyarlarca düşünce hedefe ulaşmak için yaşıyor. Sosyal ağlarla sınırlanan insanlar, ağlarını sadece diğer ağlara ulaşarak genişletebilir. Globalleşen Dünya’da bir ağ ile sınırlı kalmak bağnazlıktır. İnsanoğlu yaşarken oluşan rastlantılar, aslında karşınıza çıkan fırsatlardır. Bu fırsatları iyi değerlendirirseniz, hedefe ulaşırsınız. Rastlantılar kaderin parçasıdır belki ya da kader rastlantılara göre yazılır. Bunu bilemem. Derin ve felsefi konular bunlar. Tek bildiğim zaman akar ve geri çevrilemez. Sabit hızla ilerleyen zaman içindeki, rastlantı noktalarınız, belki de bu yazının sonundaki ünlemin altındaki nokta!

Ne aradığını bilmeyen, bulduğunu anlamaz. (Claude Bernard) özlü sözünü hastane duvarında gördüm. Sizce bu rastlandı mı?

Hedefleriniz kolay olmamalı. Hemen ulaştığınız hedef değil, basamaktır. Emeklilikten de bahsetmiyorum. Ben de emekli olup Peru’ya gitmek istiyorum. Bu hedef değil ödülüm benim, başkası tarafından bana hediye edilmemeli, ben gitmeliyim bastonla Machu Picchu’ ya.

Yaşam

10 Ara, 2020
Levent Özen - Drone Ehliyeti

Drone Ehliyetimi Aldım

Drone ya da diğer adıyla insansız hava aracı İHA uçurmak için ehliyete ihtiyacınız olduğunu biliyorsunuz değil mi? Ben bilmiyordum ama öğrenince hemen başvurup aldım. Hem İHA0 hem de İHA1 Drone ehliyeti aldım. Şimdi sıra geldi [...]

02 Eki, 2020
27 Yıl Sonra ODTÜ Fizik Arkadaşımı Yeniden Buldum

27 Yıl Sonra ODTÜ Fizik Arkadaşımı Yeniden Buldum

Eve akşamüstü dönerken, bahçede bana doğru yürüyen kişiyi görünce gözlerime inanamadım. ODTÜ Fizik arkadaşım Hasan yine aynı beyaz saçlarıyla karşımdaydı. Gerçi ilk bakışta o beni tanımadı ama maskemi çıkarınca “Aaa Levent” diye ufak bir çığlıkta [...]

08 Ağu, 2020
Didim Tatili - Levent Özen

Pandemi Döneminde Tatil

Ben çocukken üç yere deniz tatiline giderdik. Çeşme, İstanbul ve Didim. Çeşme ve İstanbul’daki Emlak Kredi Bankası Kamplarına gider 3 hafta kalırdık. İkinci haftadan sonra baygınlık gelse de son günlerde ayrılırken üzülürdük. Genelde hep aynı [...]

07 Ağu, 2020
Emin Can Özen Diploma

Artık Oğlumda Mühendis

Nedense Özen sülalesinin erkeklerinin üniversite mezuniyet süresi ortalaması oldukça yüksek. Ben, kardeşim ve şimdi de oğlum biraz geç olsa da mezun olmayı başardı. Emin Can Özen artık bir inşaat mühendisi. Özellikle diplomayı elde tumak insanı [...]

22 Tem, 2020
ve Emekli Oldum

ve Emekli Oldum

22.07.2020 tarihinde SGK’ya yaptığım başvuru kabul edildi ve sonunda emekli oldum. Tabi ki çalışmaya devam edeceğim ama o kadar ciddi değil, daha spor daha rahat işler beni bekliyor. Bir sürü emeklilik planım vardı zaten… 01.08.1984 [...]

03 Tem, 2020
Berlikte Güçlüyüz

Birlikte Güçlüyüz

Zor anlarda ailece kenetlenmek çok önemli! Yalnız kaldığınızda umutsuzluğa düşüyor insan. İsyan ediyor ve yakınlarından ufak bile olsa destek istiyor. Arkanızda aileniz varsa sakın korkmayın. Ailenizdeki fertlerin sayısı iki elin parmaklarında küçük olsa da fark [...]

30 Nis, 2020
Pandemi Zamanı Döktürmeceleri

Pandemi Zamanı Döktürmeceleri

O kadar erzak aldıktan sonra evde tabi ki boş durmadık. Çeşitli ekmek türlerinden cevizli çöreklere, mercimek köfteden kısıra kadar pek çok başarılı denemelere imza atmış bulunmaktayım… Bu lezzetli döktürmeceleri yemek güzel tabi de bir de [...]

19 Nis, 2020
Paskalya Kutlamamız

Paskalya Kutlamamız

Paskalya kutlamasına tasarımı ve çizimi bana ait olan Koronavirüs yumurtasıyla katıldık. Pandemi süreci boyunca evdeyiz ama hem komşumuz hem de akrabamız olan Helen’i kutsal gününde yalnız bırakmadık…  

13 Mar, 2020
Levent Özen - Maske

Koronavirüs Karantinası Başladı

Tüm insanlığın etkilendiği COVİD-19 Koronavirüs bizim de hayatımızı etkiledi ve eve kapandık! Çok nadir dışarı çıkıyoruz o da alış-veriş için… Maske sayesinde kendi ağız kokumuzla tanıştık. Kolonya kullanımımız arttı ve sosyal mesafeyi koruyarak yaşamaya devam [...]

31 Ara, 2019
Hoşgeldin 2020!

Hoşgeldin 2020!

2020 kulağa çok hoş geliyor! İki bin yirmi ya da yirmi yirmi. Umarım tüm insanlık için barış ve sağlık dolu bir yıl olur. Çin’den tüm Dünya’ya salgın halinde yayılan Koronavirüsü umarım insanlığı etkilemez! Etkilerse 2020 [...]